wtorek, 6 stycznia 2015

Grzybek tybetański

W ostatnich latach obserwujemy zainteresowanie probiotykami, o których pisałem w sobotnim poście.
W konsekwencji do łask powrócił GRZYBEK TYBETAŃSKI, znany też pod nazwami: grzybek kefirowy, ziarna kefirowe.

Grzybek tybetański (Zdjęcie ze strony: http://sekretykuchni.blox.pl/html)
Od wieków rozpowszechniony jest na terenach Tybetu i Indii, Kaukazu czy Bliskiego Wschodu. Stosowany jest w medycynie ludowej i kosmetyce. Nazywany eliksirem młodości, ponieważ ludzie, którzy regularnie go pili cieszyli się zdrowiem i długowiecznością.

Są to kuliste struktury o nieregularnym kształcie i barwie od białej do żółtawej, przypominające małe różyczki kalafiora. Mają od 5 do 35 mm średnicy.
Zaskoczeniem dla mnie było, że ziarna grzybka nie są jednym organizmem, lecz że składają się z żyjących w symbiozie wielu gatunków bakterii kwasu mlekowego i octowego oraz drożdży, tworząc tzw. kefiran, który zachowuje się jak jeden organizm.

Po zalaniu ziaren grzybka mlekiem otrzymujemy kefir, świetny napój probiotyczny.
Grzybek zalewa się świeżym mlekiem krowim (nie UHT). Może być stosowane mleko sojowe, kokosowe lub migdałowe.
Powstały kefir odcedza się na sitku plastikowym, przemywa wodą i znowu zalewa mlekiem na kolejne 24 godz. Szybko następuje przyrost ziaren grzybka, nawet o 25 % w ciągu doby.

Powstały kefir jest bogaty w białko, witaminy, minerały, aminokwasy i enzymy. Jest lekkostrawnym źródłem białka i wapnia w diecie.
W literaturze wymienia się właściwości kefiru:
•  antybakteryjne,
•  antygrzybiczne,
•  antynowotworowe,
•  przeciwzapalne,
•  podnoszące odporność.
Stosowanie grzybka tybetańskiego, w przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej, jest ukierunkowane na przywrócenie zdrowia poprzez homeostazę, czyli przywrócenie równowagi wszystkich stale przebiegających procesów w organizmie, np. równowagi minerałów, enzymów, hormonalnej, wodnej, elektrolitycznej, a w konsekwencji układu immunologicznego.
Ma właściwości regulujące, tzn. u ludzi z wysokim ciśnieniem powoduje wyrównujące obniżenie ciśnienia, u tych ze skrajnie niskim ciśnieniem krwi – podwyższenie ciśnienia. To samo odnosi się do stanu psychicznego, trawienia, cholesterolu, alergii, degradacji komórek o charakterze nowotworowym.

Zresztą wyszczególniane w opisach właściwości grzybka pokrywają się z właściwościami probiotyków:

(Grafika ze strony: http://www.zywnoscdlazdrowia.pl/17/05.html)
Więcej w artykule prof. dr hab. Zdzisławy Libudzisz z Instytutu Technologii Fermentacji i Mikrobiologii, Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechniki Łódzkiej: "Pożyteczne bakterie w przewodzie pokarmowym człowieka".

Oprócz korzystnych bakterii i drożdży, kefir zawiera minerały i niezbędne aminokwasy, których nasz organizm potrzebuje i bez których nie funkcjonuje prawidłowo oraz witaminy.
Dla zainteresowanych więcej na ten temat w drugiej części postu.

HODOWLA GRZYBKA
Aby zdrowo hodować grzybek i efektywnie produkować kefir z jego ziaren należy unikać kontaktu z metalem, a używać wyłącznie przedmiotów szklanych, plastikowych lub drewnianych.

(Grafika ze strony https://www.facebook.com/grzybktybetanski)
Wcześniej przygotowujemy:
•  sitko plastikowe, gazę lub płótno, 
•  łyżeczkę plastikową, szklaną, porcelanową lub drewnianą,
•  naczynie (szklankę, kubek, słoik) szklane lub porcelanowe z „oddychającym wieczkiem” (może być gaza, płótno lub ręcznik papierowy),
•  mleko świeże krowie (lub sojowe, kokosowe, migdałowe),

(Grafika ze strony http://grzybektybetanski.pl.tl/)
Czynności:
1)  grzybek płuczemy zimną bieżącą wodą na plastikowym sitku, do usunięcia pozostałości kefiru, a woda po przepłukaniu grzybka będzie czysta,
2)  zalewamy w naczyniu szklanym przepłukany grzybek świeżym mlekiem,
3)  naczynie przykrywamy „oddychającym wieczkiem”, by zapewnić dostęp powietrza i zabezpieczyć przed zabrudzeniami,
4)  odstawiamy na 24 godziny w temperaturze pokojowej (18-25 st.C),
5)  po 24 godzinach mieszamy plastikową lub drewnianą łyżką i przecedzamy przez plastikowe sitko – napój nadaje się natychmiast do picia,
6)  grzybek płuczemy zimną bieżącą wodą na plastikowym sitku, do usunięcia pozostałości kefiru, a woda po przepłukaniu grzybka będzie czysta (itd.).


Zaczynamy od mniejszej ilości ziaren grzybka. W czasie hodowli będzie jego ilość wzrastała. Gdy kefir zacznie być dla nas zbyt kwaśny, ziarna grzybka dzielimy i połowę przekazujemy innej osobie lub zalewamy większą ilością mleka i nadmiar kefiru wykorzystujemy w celach kosmetycznych i kulinarnych – przepisy dostępne są w internecie.

Po 20 dniach picia kefiru robimy 10-dniową przerwę.
W tym czasie grzybek zalewamy niewielką ilością mleka, które po przelaniu przez sitko wylewamy. Możemy też zalać potrzebną nam objętością mleka i stosować kefir lub serwatkę w celach kosmetycznych.
Serwatkę otrzymujemy pozostawiając mleko z grzybkiem na 48 godz.
Ziarna grzybka możemy też przechowywać w temperaturze od -20 do -80 st.C przez okres ok. 4 miesięcy, bez utraty jego właściwości.

Na stronie poświęconej grzybkowi tybetańskiemu (http://grzybektybetanski.pl.tl/) oraz na Facebooku (https://www.facebook.com/grzybktybetanski), znaleźć można więcej ciekawych informacji i przepisów.

Dla leniwych, szereg firm wprowadziło suplementy diety z bakteriami probiotycznymi.
Ja osobiście - i moja rodzina - preferujemy jednak kefir z grzybka tybetańskiego!

Zapowiadany tekst dla zainteresowanych dokładniejszym omówieniem składu kefiru:
Oprócz korzystnych bakterii i drożdży, kefir zawiera minerały i niezbędne aminokwasy, których nasz organizm potrzebuje i bez których nie funkcjonuje prawidłowo oraz witaminy.

Tryptofan, jeden z niezbędnych aminokwasów występujący w kefirze, jest dobrze znany ze swego relaksującego wpływu na układ nerwowy. To naturalny środek pobudzający organizm do wytwarzania hormonu szczęścia – serotoniny, oraz odpowiedzialnej za dobry sen melatoniny. Dlatego dobroczynny wpływ kefiru odczują także cierpiący na depresję, bezsenność i ADHD (nadpobudliwość).

Kefir dostarcza też mnóstwo wapnia i magnezu, które są równie ważnymi dla zdrowego układu nerwowego minerałami.
Kefir dostarcza organizmowi również fosforu, minerału występującego w największym stężeniu w organizmie człowieka, pomagającego wykorzystać węglowodany, tłuszcze i białka do wzrostu komórek, a w konserwacji produkowania energii.
Fosfor razem z wapniem tworzy hydroksyapatyt, czyli cement kostny (mineralne rusztowanie tkanki łącznej, odpowiedzialnej za mechaniczną wytrzymałość kości).

Kefir jest bogaty w witaminy:
•  witaminę K – jest niezbędna dla właściwej krzepliwości krwi oraz bierze udział w procesie powstawania kości. Pełnienie tych dwóch funkcji sprawia, że witamina K jest jednym z podstawowych czynników przeciwdziałania wystąpienia chorób układu krwionośnego, jak również osteoporozy. Innym korzystnym działaniem tej witaminy w naszym organizmie jest zwalczanie groźnych dla zdrowia bakterii i grzybów;
•  witaminę B1 – tiamina, która pełni w organizmie szereg ważnych funkcji, ale najważniejszą z nich jest udział w przemianach węglowodanów – m.in. w przemianie niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania mózgu – glukozy w energię. Bakterie zamieszkujące przewód pokarmowy każdego zdrowego człowieka syntetyzują witaminę B1 – wytwarzane ilości są jednak zbyt małe, by pokryć całkowite zapotrzebowanie na tę witaminę. Witamina ta odpowiedzialna jest za prawidłowe funkcjonowanie wielu układów, w tym: pokarmowego (reguluje wydzielanie soku żołądkowego, proces trawienia i przyswajania składników pokarmowych); nerwowego (regulując proces przemiany węglowodanów w energię zapobiega gromadzeniu się związków zaburzających funkcjonowanie tego układu) oraz sercowo-naczyniowego;
•  witaminę B3 – witamina PP (niacyna) – jej braki powodują nadwrażliwość nerwową, apatię, bezsenność, bóle głowy i migreny, wrażliwe dziąsła, mdłości i biegunki, zmęczenie, osłabienie mięśni, choroby skórne, przebarwienia skóry, trądzik, przykry zapach z ust, owrzodzenia ust, ale także depresję, schizofrenię, ADHD. Witamina B3 pomaga także zwalczać grzybice;
•  witaminę B5 – kwas pantotenowy, który dba o naszą sylwetkę, dobre samopoczucie, odporność na infekcje, a także zdrowie skóry i włosów. Witamina B5 bierze udział w przemianach białek, cukrów i tłuszczów (bierze udział w tworzeniu koenzymu A). Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania gruczołów nadnerczy, układu krwionośnego, nerwowego i pokarmowego. Wpływa korzystnie na procesy gojenia i regeneracji tkanek. Działa przeciwzapalnie i zwiększa odporność organizmu;
•  witaminę B7 – biotyna (witamina H), która umożliwia przyswajanie innych witamin z grupy B. Odgrywa dużą rolę w przemianie glukozy, przede wszystkim w pierwszym etapie, w którym współdziała z insuliną, hormonem trzustki. Pobudza proces przemiany glukozy powstającej w wątrobie, w której witamina ta jest magazynowana. Stabilizuje także poziom glukozy we krwi (ważne dla cukrzyków). Ze względu na udział w procesie przemiany glukozy, która stanowi pożywienie energetyczne mózgu, odpowiednia ilość witaminy B7 w organizmie ma wpływ także na prawidłowe funkcjonowanie systemu nerwowego, na witalność, dobre samopoczucie, a także odczuwanie bólu oraz wrażliwość czuciową. Poza tym witamina B7 wpływa również na prawidłowy stan skóry, a także włosów i paznokci. Dzieje się tak, gdyż witamina – docierając do odpowiednich komórek – dostarcza potrzebną organizmowi, a zwłaszcza skórze, siarkę. Dzięki temu, że kontroluje tłuszczową przemianę materii, zapobiega łojotokowi oraz wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Uczestniczy także w procesie tworzenia hemoglobiny będącej barwnikiem czerwonych krwinek;
•  witaminę B9 (kwas foliowy) – reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek; wpływa dodatnio na system nerwowy i mózg, decyduje o dobrym samopoczuciu psychicznym; zapobiega uszkodzeniom tzw. cewy nerwowej u rozwijającego się w łonie matki dziecka, ma pozytywny wpływ na wagę i rozwój noworodków; bierze udział w zachowaniu materiału genetycznego, w przekazywaniu cech dziedzicznych komórek, reguluje ich podział; usprawnia funkcjonowanie układu pokarmowego, uczestniczy w tworzeniu soku żołądkowego, zapewnia sprawne działanie wątroby, żołądka i jelit; pobudza procesy krwiotwórcze, czyli powstawanie czerwonych krwinek likwidując anemię; chroni organizm przed nowotworami (szczególnie rakiem macicy);
•  witaminę B12 - jest ona niezbędna m.in. w procesie produkcji czerwonych krwinek. Jej niedobory zaś mają druzgocące konsekwencje zdrowotne. Jedną z najczęściej występujących chorób związanych z niedoborem witaminy B12 jest anemia, czyli niedokrwistość. Ma ona także kluczowe znaczenie w poprawnym funkcjonowaniu układu nerwowego.
Większość witamin z grupy B jest bardzo nietrwała. Dlatego ważne jest, aby w diecie uzupełniać je poprzez spożywanie produktów zawierających te witaminy o jak najmniejszym stopniu przetworzenia. Kefir nadaje się do tego idealnie.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz